இந்த வலைப்பதிவில், எங்கும் நிறைந்திருத்தல் எனும் கருத்தாக்கத்தையும் அது எழுப்பும் சமூகப் பிரச்சினைகளையும் நாம் ஆழமாக ஆராய்வோம்.

எங்கும் நிறைந்த கணினிமயமாக்கல் என்றால் என்ன? தோற்றமும் யதார்த்தமும்

இப்போதெல்லாம், “எங்கும் நிறைந்த” என்ற சொல் செய்தித்தாள்களிலும் தொலைக்காட்சியிலும் சாதாரணமாகக் காணப்படுகிறது. எந்த நேரத்திலும், எந்த இடத்திலும் இணையத்தை அணுகவும் தகவல்களைப் பரிமாறவும் நமக்கு உதவும் ஸ்மார்ட்போன்களின் பரவலான பயன்பாட்டினால், ஒரு காலத்தில் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய தெளிவற்ற விவாதமாகக் கருதப்பட்ட எங்கும் நிறைந்த கணினிமயமாக்கல் என்ற கருத்து, பொதுமக்களுக்கும் கூட பரிச்சயமானதாகிவிட்டது.
"யுபிகிடஸ்" (u-bi-qui-to-us) என்பதன் பொருள் "எல்லா நேரங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பது" என்பதாகும். இது, பயனர்கள் தாங்கள் இருக்கும் இடத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், கணினி அல்லது வலையமைப்பைப் பற்றியே அறியாமல், ஒரு வலையமைப்பைத் தடையின்றி அணுகக்கூடிய ஒரு சூழலைக் குறிக்கிறது. இந்தக் கருத்து, 1991-ல் மார்க் டி. வைசர் முன்மொழிந்த "எதிர்காலக் கணினிகள்" என்ற யோசனையிலிருந்து உருவானது; எதிர்காலக் கணினிகள், பயனர்கள் அவற்றின் இருப்பை உணராமல், அன்றாட வாழ்வில் இயல்பாகக் கலந்துவிடும் என்று அவர் கணித்திருந்தார்.
ஆரம்பத்தில், இது பௌதீக வெளியில் பரவியுள்ள கணினி மற்றும் வலையமைப்புகளாக மட்டுமே கருதப்பட்டது. ஆனால், எண்ணிம ஒருங்கிணைப்பு முன்னேறியபோது, ​​ஒருங்கிணைந்த கம்பிவழி மற்றும் கம்பியில்லா இணையம், மொபைல் ஒருங்கிணைப்பு, மற்றும் RFID போன்ற தகவல் தொழில்நுட்பங்களுடன் இணைந்த எங்கும் நிறைந்த வலையமைப்புகளையும் உள்ளடக்கும் வகையில் இந்தக் கருத்துரு விரிவடைந்தது.
எதிர்காலத்தின் ஒரு மேம்பட்ட, எங்கும் நிறைந்த சமூகத்தைக் கற்பனை செய்யும்போது, ​​வியக்கத்தக்க வகையில் யதார்த்தமான காட்சிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன. நீங்கள் காலையில் கண்விழிக்கும்போது, ​​ஒரு படுக்கை சென்சார் நீங்கள் உறங்கிக்கொண்டிருந்தபோது உங்கள் உடல் வெப்பநிலை, நாடித்துடிப்பு மற்றும் இரத்த அழுத்தத்தைச் சரிபார்த்து, அந்தத் தரவுகளை மருத்துவமனைக்கு அனுப்புகிறது; நீங்கள் நாற்காலியில் அமரும்போது, ​​அது உங்கள் உடல் வகையை அடையாளம் கண்டு, உகந்த தோரணைக்கு ஏற்ப தன்னைச் சரிசெய்துகொள்கிறது. உங்கள் கார், நீங்கள் செல்ல வேண்டிய இடத்திற்கான சிறந்த வழியை நிகழ்நேரத்தில் உங்களுக்கு வழிகாட்டக்கூடும்; மேலும், உங்கள் குளிர்சாதனப்பெட்டி மீதமுள்ள பொருட்களைக் கண்டறிந்து, இரவு உணவிற்கு முன்பு தானாகவே கூடுதலாக ஆர்டர் செய்யக்கூடும். நாம் திரைப்படங்களில் மட்டுமே பார்த்துவந்த காட்சிகள் படிப்படியாக நிஜமாகி வருகின்றன.

எங்கும் நிறைந்த தொழில்நுட்பத்தின் இருண்ட பக்கம்: தனியுரிமை, அந்நியமாதல் மற்றும் சார்புநிலை

இருப்பினும், இத்தகைய வசதி எப்போதும் ஒரு சிறந்த சமூகத்திற்கு வழிவகுக்குமா என்பது கேள்விக்குரியதே. என் குழந்தைப் பருவ நினைவு ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. என் வகுப்பாசிரியர், மாணவர்களின் செயல்களை எக்ஸ்-ரே பார்வையால் ஊடுருவிப் பார்ப்பது போல, “நீங்கள் வீட்டில் என்ன செய்கிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்,” என்று கூறுவார். அந்த வார்த்தைகள், கண்ணுக்குப் புலப்படாத கண்காணிப்பால் ஒரு சமூகத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்ற ஒரு கலக்கமூட்டும் எண்ணத்தை ஏற்படுத்தின. எங்கும் நிறைந்த ஒரு சமூகம், அத்தகைய கலக்கத்தை நிஜமாக்கும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது.
முதல் பிரச்சினை தனிப்பட்ட தரவுக் கசிவுகள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் ஆகும். ஒரு பரவலான சூழலை உருவாக்குவதற்குப் பயனர் தரவுகளைச் சேகரிப்பது அவசியமாகிறது. நீங்கள் பொருட்கள் வாங்கும்போது, ​​எப்போது, ​​எங்கே, எப்படிப் பணம் செலுத்தினீர்கள் என்பது குறித்த பதிவுகள் வைக்கப்படுகின்றன, மேலும் இந்தத் தரவைப் பகுப்பாய்வு செய்வது உங்கள் நுகர்வு விருப்பங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. தரவுச் சுரண்டல் மூலம் திரட்டப்படும் நுகர்வோர் தரவுத்தளங்கள், இலக்கு வைக்கப்பட்ட சந்தைப்படுத்தலுக்கு வழிவகுக்கின்றன. இதன் விளைவாக, பயனர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட தகவல்கள்—அவர்களுக்குத் தெரியாமலேயே—மற்றொருவரின் “இலக்கு வைக்கப்பட்ட உத்திக்கான” மூலப்பொருளாக மாறும் ஒரு சூழ்நிலையில் தங்களைக் கண்டுகொள்ள நேரிடலாம்.
வீடுகளில், வீட்டு வலையமைப்புகள் வழியாக இணைக்கப்பட்ட சாதனங்கள் அதிக அளவிலான தரவுகளை உருவாக்குகின்றன. குளிர்சாதனப் பெட்டியின் திரையில் மளிகைப் பட்டியல், காலாவதித் தேதிகள் மற்றும் பரிந்துரைக்கப்பட்ட சமையல் குறிப்புகள் போன்றவற்றைக் காண்பிப்பது வசதியாக இருந்தாலும், அந்தத் தகவல்கள் இணையத்தில் பதிவேற்றப்பட்டாலோ அல்லது வீட்டு சேவையகம் ஊடுருவப்பட்டாலோ, வீட்டிற்குள் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு அசைவும் வெளிப்படக்கூடும். தெருக்களில், ஆளில்லா சிசிடிவி கேமராக்கள் மக்களை நிகழ்நேரத்தில் படம்பிடிக்கின்றன, மேலும் கார்களில், விபத்துகளைப் பதிவு செய்வதற்காக நிறுவப்பட்ட கருப்புப் பெட்டிகள் இருப்பிடம் மற்றும் நடத்தை தரவுகளைப் பதிவு செய்கின்றன. "இரகசியங்கள் இல்லாத வீடுகள், தெருக்கள் மற்றும் கார்கள்" என்ற இந்த யதார்த்தம் தனிப்பட்ட தனியுரிமைக்கு ஒரு கடுமையான அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகிறது.
இரண்டாவது பிரச்சனை என்னவென்றால், எங்கும் நிறைந்திருத்தல் என்பது ஓரங்கட்டப்பட்ட மக்களின் ஒரு புதிய வர்க்கத்தை உருவாக்கக்கூடும். அனைவருக்கும் ஒரே தரத்திலான உபகரணங்களும் சேவைகளும் கிடைப்பதில்லை. உடல் மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக, மாற்றுத்திறனாளிகள், முதியவர்கள் மற்றும் குறைந்த வருமானம் உள்ளவர்கள் அதிநவீன சேவைகளின் பலன்களை அனுபவிப்பது கடினமாக உள்ளது. IPTV, அணியக்கூடிய சாதனங்கள் மற்றும் டெலிமேட்டிக்ஸ் போன்ற மேலும் பல சேவைகள் சந்தையில் பெருகும்போது, ​​"அவற்றை வாங்க வசதி உள்ளவர்களுக்கும்" "வசதி இல்லாதவர்களுக்கும்" இடையிலான டிஜிட்டல் இடைவெளி மேலும் விரிவடையக்கூடும்.
ஒரு எளிய உதாரணத்தைக் கருத்தில் கொள்வோம். சிலர் ஒரு பிரபலம் அணியும் ஆடைகளைத் தங்கள் தொலைக்காட்சித் திரையிலேயே வாங்க முடிகிறது; மற்றவர்கள் அவற்றை வாங்க இணையத்தில் தேடுகிறார்கள்; இன்னும் சிலர் நேரில் கடை கடையாகச் சென்று வாங்குகிறார்கள்; மேலும், அவற்றை வாங்கவே வசதியில்லாதவர்களும் இருக்கிறார்கள். எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தொழில்நுட்பம் என்பது உலகளாவிய நன்மைக்கான ஒரு சக்தியா அல்லது புதிய சமத்துவமின்மையின் மூலமா என்று நாம் மீண்டும் கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
மூன்றாவது பிரச்சினை, இயந்திரங்களைச் சார்ந்திருப்பது அதிகரித்து வருவதும், அதன் விளைவாக ஏற்படும் பாதிப்புக்குள்ளாகும் தன்மையுமாகும். பயனருக்கு ஏற்றவாறு அனைத்தும் தானாகவே சரிசெய்யப்படும் ஒரு வாழ்க்கை முறை மிகவும் வசதியானது, ஆனால் ஒரு கணினிப் பிழை ஏற்பட்டால், அதன் விளைவுகள் பேரழிவை ஏற்படுத்தக்கூடும். உதாரணமாக, வீட்டு வலையமைப்பு மூலம் வெப்பநிலை, ஈரப்பதம் மற்றும் ஒளி அமைப்பு ஆகியவை தானாகவே நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு சூழலுக்கு மக்கள் பழகிவிட்டால், கணினிச் செயலிழப்புகளுக்குப் பதிலளிக்கும் அவர்களின் திறன் பலவீனமடைகிறது, இது உடல்நலம் அல்லது பாதுகாப்புச் சிக்கல்களுக்கு வழிவகுக்கும். "பசுமைக்குடிலில் உள்ள தாவரங்களைப்" போலவே, மக்கள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே வெளிப்புற மாற்றங்களுக்குப் பாதிப்புக்குள்ளாகும் அபாயத்தில் உள்ளனர்.
இந்த வகையில், எங்கும் நிறைந்த சூழல் என்பது நவீன கால மின்னணு பனோப்டிகானுடன் அடிக்கடி ஒப்பிடப்படுகிறது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில் பெந்தாம் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்ட பனோப்டிகான், ஒரு மையக் கண்காணிப்பாளர் இருக்கிறாரா என்பதை கைதிகளால் கண்டறிய முடியாத ஒரு கட்டமைப்பின் மூலம், அவர்கள் தாங்களாகவே ஒழுக்கத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளச் செய்யும் நோக்கம் கொண்ட ஒரு கண்காணிப்பு வடிவமைப்பாகும். எந்த நேரத்திலும், எந்த இடத்திலும் கண்காணிக்கப்படுவதற்கும் மற்றவர்களைக் கண்காணிப்பதற்கும் வாய்ப்பளிப்பதன் மூலம், எங்கும் நிறைந்த சூழல் தனிநபர்களின் நடத்தையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கோ அல்லது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் கண்காணிப்புக் கருவிகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதற்கோ வழிவகுக்கிறது. அந்த வகையில், "பிக் பிரதர்" அச்சுறுத்தல் என்பது வெறும் அறிவியல் புனைகதை அல்ல.
இறுதியில், எங்கும் நிறைந்த தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கிச் செயல்படுத்துபவர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும், அதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் தீய சக்திகளுக்குத் தயாராகாமல், அதன் நன்மைகளை மட்டுமே வலியுறுத்தினால், மனிதகுலம் இன்னும் பெரிய துரதிர்ஷ்டத்தை எதிர்கொள்ள நேரிடலாம். எங்கும் நிறைந்த சூழலில், ஒவ்வொருவரும் கண்காணிப்பு எனும் வாளைத் தங்கள் கைகளில் வைத்திருக்கிறார்கள். அந்த வாள் மனித உரிமைகளை மீறும் ஆயுதமாக மாறுகிறதா அல்லது அவற்றைப் பாதுகாக்கும் கருவியாக மாறுகிறதா என்பது, நாம் அதை எவ்வாறு வடிவமைத்து நிறுவனமயமாக்குகிறோம் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது.
தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டின் வேகத்தைக் கருத்தில் கொண்டால், எங்கும் நிறைந்த சூழலின் பல கூறுகள் அடுத்த சில பத்தாண்டுகளுக்குள் நிஜமாகிவிடும் என்பதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது. எனவே, இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை எந்த அளவிற்கு ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், மற்றும் எந்த வரம்பிற்குள் அது கட்டுப்படுத்தப்பட்டு ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க, நீண்டகால மற்றும் கவனமான சமூகக் கலந்துரையாடல் தேவைப்படுகிறது. இதைச் செயல்படுத்துவதற்கு முன்பு, குறைந்தபட்ச மனித உரிமைகளையும் தனியுரிமையையும் உறுதிசெய்யும் ஒரு சமூக ஒருமித்த கருத்தை எட்டுவதே முதன்மையான முன்னுரிமையாகும்.