W tym wpisie na blogu zbadano przyczyny powszechnego problemu ustawiania meczów w koreańskim sporcie zawodowym, a także przedstawiono środki zaradcze na poziomie instytucjonalnym i edukacyjnym, które można podjąć, aby temu zapobiec.
Począwszy od ustawiania meczów w piłce nożnej, przez siatkówkę, aż po baseball, ustawianie meczów jest powszechne w Korei w większości popularnych dyscyplin sportowych, uwielbianych przez publiczność. W koreańskiej lidze K League aż 54 zawodników zostało dożywotnio zdyskwalifikowanych za udział w ustawianiu meczów. Większość z tych osób poświęciła piłce nożnej całe swoje życie od dzieciństwa, nie posiadając innych umiejętności ani zainteresowań. Jednak ten środek był prawdopodobnie nieuniknionym wyborem, mającym na celu zachowanie integralności społeczności piłkarskiej. Niemniej jednak, zaufanie opinii publicznej do sportu jako całości zostało nadszarpnięte przez ustawianie meczów, co nasiliło obawy o możliwość wystąpienia podobnych problemów w innych dyscyplinach sportowych.
W zawodowym baseballu ustawianie meczów często wiązało się z drobiazgowymi szczegółami, takimi jak to, czy pierwszy pałkarz dotarł do bazy po zaliczeniu bazy za darmo, a nie z manipulowaniem ogólnym wynikiem. Działo się to w sposób trudny do wykrycia dla zwykłych kibiców, co podkreśla potrzebę bardziej skrupulatnego monitorowania i środków zapobiegawczych. Na arenie sportowej, gdzie uczciwa rywalizacja jest priorytetem, ustawianie meczów stanowi poważne zagrożenie dla etycznych podstaw sportu. Co ciekawe, ustawianie meczów pojawiło się również w dynamicznie rozwijającym się sektorze e-sportu, co sugeruje potencjał korupcji we wszystkich dyscyplinach sportowych.
Najbardziej oczywistą, powierzchowną przyczyną ustawiania meczów są prawdopodobnie kwestie finansowe. Aby zapobiec uleganiu przez zawodników takim pokusom, konieczne jest ulepszenie realistycznych struktur wynagrodzeń. Chociaż wiele meczów jest monitorowanych na bieżąco, wykrycie ustawiania meczów w każdym meczu jest praktycznie niemożliwe. Dlatego konieczne jest wprowadzenie realistycznych minimalnych wynagrodzeń, aby sportowcy nie czuli się kuszeni, a także wzmocnienie systemów emerytalnych sportowców w ramach działań antyustawiania meczów, zapewniając tym samym zabezpieczenie ekonomiczne po przejściu na emeryturę. Mogłoby to stanowić fundamentalny czynnik odstraszający od pokus, zamiast polegać wyłącznie na krótkoterminowych karach.
Kolejnym kluczowym krokiem jest zmiana podejścia do edukacji. Jednym z powodów, dla których ustawianie meczów jest dziś tak powszechne, poza motywami finansowymi, jest brak osądu etycznego. Nie można tego zrzucać wyłącznie na pojedynczych zawodników. Brak wpajania wartości etycznych sportowcom od najmłodszych lat doprowadził do braku świadomości powagi problemu ustawiania meczów i przemocy. W przeszłości w zawodowym baseballu zdarzały się przypadki, gdy zawodnicy otwarcie stosowali środki dopingujące lub zbiorowo je zamawiali, a niektórzy z nich wykazywali obojętność wobec tych praktyk. Przypadek zażywania narkotyków ujawniony przez zawodowego baseballistę Ma Hae-younga w jego autobiografii z 2009 roku wyraźnie ilustruje tę rzeczywistość. Na pierwszy rzut oka, same środki instytucjonalne, takie jak grzywny czy środki dyscyplinarne, nie wyeliminują tych problemów; ostatecznie konieczna jest reforma metod edukacyjnych w celu zwiększenia świadomości etycznej zawodników.
Do reformy edukacji można podejść z dwóch stron. Po pierwsze, należy wzmocnić edukację charakteru uczniów rozpoczynających uprawianie sportu, a nauczyciele, którzy ich uczą, muszą również poznać wartości etyczne świata sportu. Na przykład, przypomnienie, jak większość uczniów klubów sportowych w szkołach średnich opuszcza zajęcia, aby skupić się wyłącznie na sporcie, podkreśla powagę tego problemu. Są oni pochłonięci sportem, a nie nauką, nie otrzymując praktycznie żadnego podstawowego wykształcenia ani treningu charakteru poza zajęciami sportowymi. Sytuacja nie różni się znacząco na studiach. Na przykład, mój znajomy, który obecnie studiuje wychowanie fizyczne na Uniwersytecie S, wspomniał, że nawet profesorowie wydziałowi twierdzą: „Trudno wyobrazić sobie sport bez przemocy”. Świat sportu jest zazwyczaj ograniczony tradycyjnymi praktykami. Te sieci, skupione wokół więzi szkolnych i osobistych, utrwalają praktykę przymykania oczu na czyny innych i tworzą atmosferę, w której niewłaściwe zachowanie jest traktowane jako sprawa prywatna.
W takim środowisku żadna edukacja etyczna uczniów nie przyniesie znaczących rezultatów. Dlatego też należy wprowadzić programy edukacyjne, które wpajają znaczenie aktywności sportowej i świadomość etyczną również liderom sportowym. Należy pielęgnować kulturę, w której zarówno sportowcy, jak i trenerzy głęboko dostrzegają szkody wyrządzane przez niewłaściwe zachowanie. Na przykład, wprowadzenie obowiązku edukacji sportowej już na poziomie szkoły podstawowej oraz wdrożenie polityk mających na celu ograniczenie przemocy i niewłaściwego zachowania w szkołach może stopniowo przekształcić kulturę sportową. Wprowadzenie programów mentoringowych, które pomogą uczniom rozpoczynającym przygodę ze sportem oprzeć się pokusie niewłaściwego zachowania pomimo rzeczywistych trudności, również byłoby dobrym rozwiązaniem.
Wreszcie, konieczna jest ogólnokrajowa reforma programów nauczania w celu zwiększenia świadomości społecznej. Niedawny skandal związany z ustawianiem meczów w zawodowym baseballu nadal przyciąga tłumy, a bilety na mecze są wyprzedawane nawet w sezonach pokazowych. Świadczy to o braku czujności naszego społeczeństwa wobec nieczystych zagrań, takich jak ustawianie meczów. W szczególności, ponieważ takie wykroczenia nakładają się na powszechne przypadki korupcji z udziałem czeboli i polityków, społeczeństwo zaczęło ignorować ustawianie meczów jako „drobne przestępstwo”. Jednak takie postrzeganie zagraża etyce sportowej i podważa wartość uczciwości. Aby rzeczywiście chronić się przed ustawianiem meczów, należy wzmacniać edukację na temat niewłaściwego postępowania od najmłodszych lat i podnosić świadomość etyczną w całym społeczeństwie. To nie tylko rozwiąże problemy w świecie sportu, ale także wzmocni moralne podstawy całego społeczeństwa.
Ostatecznie, ten skandal z ustawianiem meczów wymaga nie tylko usprawnień instytucjonalnych, ale także fundamentalnych zmian w systemie edukacji. Choć takie zmiany będą wymagały czasu, w dłuższej perspektywie znacząco przyczynią się do ugruntowania solidnej świadomości etycznej w koreańskiej społeczności sportowej i w całym społeczeństwie. Zawodnicy zamieszani w ustawianie meczów zostaną na stałe wykluczeni ze świata sportu. Jeśli jednak nie zdobędą świadomości, że takie niewłaściwe postępowanie jest nielegalne w okresie dorastania, również oni mogą zostać uznani za ofiary systemu. Ten incydent musi stać się katalizatorem dla świata sportu, który wzmocni jego etyczne podstawy i podejmie skoordynowane wysiłki w celu nauczenia sportowców właściwego charakteru.
