Niniejszy wpis na blogu analizuje możliwość, że gwałt funkcjonował jako strategia reprodukcyjna w dawnych środowiskach z biologicznego punktu widzenia. Analizuje dowody potwierdzające to twierdzenie, analizując sytuacje osłabionych norm oraz studia przypadków na zwierzętach.
Nie ma wątpliwości, że gwałt jest haniebną zbrodnią i moralnie naganną. Niniejszy artykuł nie zajmuje się jednak perspektywą moralną; zamiast tego bada, czy gwałt jest adaptacją z biologicznego punktu widzenia. Adaptacja odnosi się do „cechy lub zachowania, które wyewoluowały, aby być korzystne dla przetrwania i reprodukcji w danym środowisku”. Jak wyjaśniono w „O powstawaniu gatunków” Darwina, dobór naturalny indukuje konkurencję o przetrwanie między osobnikami tego samego gatunku opartą na płodności i zmienności, zapewniając przetrwanie i rozmnażanie się tylko osobnikom najlepiej przystosowanym do danego środowiska. Na przykład, lisy pustynne żyjące w gorących regionach przystosowały się do efektywnego rozpraszania ciepła ciała poprzez zmniejszenie rozmiarów i rozwój większych uszu, podczas gdy lisy polarne żyjące w zimnych regionach wyewoluowały większe ciała i mniejsze uszy, aby zminimalizować utratę ciepła.
Zgodnie z tą definicją adaptacji, aby ustalić, czy gwałt jest adaptacją, czy jedynie produktem ubocznym pożądania seksualnego, musimy zbadać, czy gwałt faktycznie sprzyja zachowaniu gatunku, tj. reprodukcji. We współczesnym społeczeństwie gwałt może nie sprzyjać reprodukcji. Nawet jeśli zgwałcona kobieta zajdzie w ciążę, znaczna liczba osób zdecyduje się na aborcję, a sprawca jest narażony na wysokie prawdopodobieństwo długotrwałego więzienia. W południowokoreańskim systemie prawnym gwałciciele są również izolowani od społeczeństwa przez dłuższy czas, co oznacza, że ich późniejsze możliwości reprodukcyjne są poważnie ograniczone. Kluczowym punktem jest jednak to, że zmiany biologiczne nie nadążają za szybkimi zmianami instytucjonalnymi we współczesnym społeczeństwie. W przeszłości istniały okresy, w których kara za gwałt była słaba lub nie istniała wcale. W takich epokach gwałt mógł faktycznie sprzyjać reprodukcji mężczyzn, którzy w przeciwnym razie nie mieliby możliwości reprodukcyjnych.
Osoby o przeciwnych poglądach mogą kwestionować, czy gwałt rzeczywiście był częsty w środowiskach o minimalnych normach, takich jak czasy pierwotne. Jednakże analiza „stanów quasi-prymitywnych”, w których normy są osłabione, takich jak współczesne wojny, ujawnia, że gwałty stają się znacznie częstsze niż w czasie pokoju. Zjawisko wzrostu liczby gwałtów przy znacznym osłabieniu skuteczności norm sugeruje, że nawet w czasach pierwotnych, gdy normy były praktycznie nieobecne, gwałt prawdopodobnie przynosił pewne korzyści męskim zachowaniom reprodukcyjnym i mógł czasami stać się dominującą strategią reprodukcyjną.
Z drugiej strony, przeciwnicy mogliby kwestionować, dlaczego niektóre gatunki zwierząt dopuszczają się gwałtu, a inne nie, skoro gwałt jest zjawiskiem adaptacyjnym. Rozważane są dwie możliwości. Pierwsza to sytuacja, gdy samce są tak silne, jak lwy, i dominują w grupie, że reprodukcja jest możliwa bez gwałtu lub aktywnych zalotów. Druga to sytuacja, gdy samice są znacznie większe i silniejsze od samców, co uniemożliwia próby gwałtu. W rzeczywistości u wielu gatunków ryb samice są większe od samców, a wśród owadów, takich jak modliszki, samice większe i silniejsze są powszechne.
U gatunków, które dopuszczają się gwałtu, zdarzają się nawet przypadki, w których w procesie ewolucji wykształciły się wyspecjalizowane narządy. Biegacz jest tego doskonałym przykładem. Podczas gdy większość samców biegaczy przygotowuje podarunki godowe dla samic, niektóre samce całkowicie pomijają zaloty. Używają szczypcowatych narządów płciowych, aby chwycić samicę za skrzydła lub nogi i wymusić kopulację. Biorąc pod uwagę uporczywe próby ucieczki samicy podczas kopulacji, stanowi to ewidentnie wymuszoną kopulację, a w tym przypadku narządy rozrodcze samca można uznać za wyewoluowane w celu gwałtu. Co więcej, wiadomo, że samice rozwinęły mechanizmy obronne układu rozrodczego, aby zablokować plemniki wprowadzone w wyniku niechcianej, wymuszonej kopulacji, co dowodzi, że obie płci przystosowały się do „konkurencji reprodukcyjnej związanej z gwałtem”.
W oparciu o takie przypadki, ponowne zbadanie, czy gwałt jest adaptacją, czy produktem ubocznym pożądania seksualnego, utrudnia odrzucenie możliwości, że gwałt mógł przynieść praktyczne korzyści w zakresie reprodukcji. Zwiększona częstotliwość gwałtów w środowiskach, w których normy ulegają osłabieniu, takich jak wojna, oraz istnienie gatunków takich jak biegacze, które rozwinęły wyspecjalizowane narządy do gwałtu, sugerują, że gwałt mógł ewoluować nie tylko jako produkt pożądania seksualnego, ale jako adaptacyjna strategia rozrodu. Dlatego wniosek, że gwałt ma charakter adaptacyjny, ma pewną siłę przekonywania z biologicznego punktu widzenia.
