W tym wpisie na blogu autorzy analizują zmiany ekonomiczne i kulturowe, jakie wywołał w społeczeństwie koreańskim kapitał transnarodowy i rozprzestrzenianie się kultury zachodniej.
Dla ludzkości u progu XXI wieku globalizacja oznacza istotny historyczny punkt zwrotny. Dyskusje związane z globalizacją – takie jak nieograniczona konkurencja, konkurencyjność narodowa i otwartość rynku – stały się również przedmiotem najwyższej troski poszczególnych narodów. Co istotne, dyskusje te wykraczają poza same korzyści ekonomiczne, napędzając zmiany polityczne i społeczne, a jednocześnie domagając się zmian norm i wartości na całym świecie. Internacjonalizacja odnosi się do zjawiska wzmożonej wymiany między poszczególnymi narodami. Globalizacja oznacza jednak proces, w którym ilościowa ekspansja wymiany zostaje przekroczona, co prowadzi do restrukturyzacji struktur społecznych i stosunków międzynarodowych poszczególnych narodów na nowy poziom.
Po pierwsze, globalizacja w sferze gospodarczej oznacza, że wraz z rozwojem handlu, inwestycji, komunikacji i wymiany między narodami, rośnie współzależność gospodarcza między krajami, a wielostronne konsultacje, koordynacja i współpraca ulegają wzmocnieniu na arenie międzynarodowej. Niedawnym, godnym uwagi aspektem tej globalizacji gospodarczej jest gwałtowny wzrost transnarodowego kapitału finansowego. Transnarodowy kapitał finansowy dominuje obecnie w transakcjach finansowych na skalę dziesiątki razy większą niż obecne globalne obroty handlowe. Co więcej, poprzez globalne sieci i strategiczne sojusze, wywiera on znaczący wpływ na gospodarki poszczególnych krajów. Ta ekspansja wpływów transnarodowego kapitału finansowego działa również jako czynnik osłabiający suwerenność gospodarczą państw i ograniczający autonomię polityki gospodarczej.
Rosnąca rola organizacji transnarodowych to kolejny kluczowy aspekt globalizacji. Organizacje transnarodowe, powołane do rozwiązywania problemów nierozwiązywalnych w ramach poszczególnych państw, stale zyskują na znaczeniu. Wzrósł wpływ organizacji międzyrządowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) i Światowa Organizacja Handlu (WTO), a ich decyzje polityczne znacząco wpływają na kierunki polityki poszczególnych państw. Ponadto rośnie również rola organizacji pozarządowych (NGO), takich jak Amnesty International i Greenpeace. Organizacje te wykraczają poza interesy poszczególnych państw, aby rozwiązywać globalne problemy, takie jak prawa człowieka, środowisko i pokój, a zakres ich działalności stale się rozszerza.
Tymczasem globalizacja kultury jest również zjawiskiem godnym uwagi. Ponieważ produkcja, dystrybucja i konsumpcja kultury odbywają się w ramach międzynarodowych sieci, kultury i style życia poszczególnych narodów szybko rozprzestrzeniają się na całym świecie. Na przykład wiadomości, filmy, programy telewizyjne, muzyka popularna i oprogramowanie komputerowe produkowane na całym świecie są dystrybuowane globalnie, dostępne dla każdego na rynku światowym. Pogłębia to jednak również zależność kulturową od krajów rozwiniętych. W szczególności, wraz z globalnym rozprzestrzenianiem się kultury zachodniocentrycznej, zagrożone są lokalne, tradycyjne kultury i wartości. Taka zależność kulturowa może powodować dezorientację w tożsamości narodowej i osłabiać autonomię kulturową każdego kraju.
Jaki wpływ ma zatem obecna, gwałtowna restrukturyzacja porządku globalnego na społeczeństwo koreańskie? Przede wszystkim należy zauważyć, że globalizacja znacząco zmienia jakość i strukturę naszego życia. Globalizacja kapitału finansowego i kultury jest tego doskonałym przykładem. Działalność transnarodowego kapitału finansowego była jednym z głównych czynników stojących za niedawnym kryzysem walutowym. Wynikająca z tego polityka gospodarcza Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) wywiera decydujący wpływ na naszą gospodarkę narodową. Co więcej, napływ zachodniej kultury kulinarnej i odzieżowej, a także kultury popularnej reprezentowanej przez amerykańskie filmy hollywoodzkie i muzykę pop, głęboko oddziałuje na naszą codzienną świadomość i styl życia. Ten przyspieszony napływ kulturowy gwałtownie przekształca naszą kulturę narodową. Jednocześnie, ta transformacja powoduje zderzenie kultury tradycyjnej z nowoczesną, prowadząc do problemu pogłębiania się przepaści kulturowej między pokoleniami.
Te fakty wymagają od nas precyzyjnego rozpoznania postępującej globalizacji i bardziej proaktywnego reagowania na nią. Ponieważ globalizacja reorganizuje życie społeczne, dotychczas prowadzone w obrębie jednostek narodowych, w nowy wymiar, musimy przyjąć wobec niego bardziej otwartą, nacjonalistyczną perspektywę. Otwarty nacjonalizm oznacza tu aktywne przyjęcie zjawiska globalizacji zachodzącego w sferze politycznej, gospodarczej i kulturowej, przy jednoczesnym odrzuceniu nierówności między poszczególnymi narodami. Innymi słowy, można go zrealizować poprzez odrzucenie politycznego, ekonomicznego i kulturowego podporządkowania oraz aktywne przyjęcie liberalizmu, egalitaryzmu i humanizmu. Ten otwarty nacjonalizm, który dąży do nowych relacji między poszczególnymi narodami, wykraczając poza dotychczasowe, egoistyczne myślenie narodowe, można uznać za fundamentalny warunek ustanowienia regionalnego i globalnego porządku wzajemnej równości w przyszłości. Co więcej, otwarty nacjonalizm odegra kluczową rolę w rozwiązywaniu różnorodnych globalnych wyzwań, z którymi przyjdzie nam się zmierzyć w nadchodzącym XXI wieku.
