In dit blogbericht wordt op een rustige manier onderzocht waarom tarieven een krachtig wapen vormen in handelsgeschillen en wat de impact is van de handelsoorlog tussen de VS en China op de wereldeconomie en de Koreaanse industrie.
Invoertarieven zijn een zeer krachtig wapen in handelsgeschillen.
Handel werkt ook volgens marktprincipes. Sommige landen ervaren echter dat ze verliezen lijden in het handelsproces. In dergelijke situaties is de tegenmaatregel die een land kiest een 'handelsbarrière'. De belangrijkste methode om handelsbarrières op te werpen is door middel van tarieven. Hoewel er naast tarieven diverse andere methoden bestaan, zullen we in dit artikel, ter vereenvoudiging, 'handelsbarrières = tarieven' gelijkstellen.
Invoertarieven zijn belastingen die worden geheven tijdens de douaneafhandeling. Goederen die vanuit Zuid-Korea worden geëxporteerd, goederen die in Zuid-Korea worden geïmporteerd en goederen die via Zuid-Korea worden vervoerd, zijn allemaal onderworpen aan invoertarieven. Met andere woorden, invoertarieven zijn eenvoudig te begrijpen als belastingen die worden geheven wanneer goederen de grens van een land overschrijden.
Tarieven zijn als loden gewichten die aan de enkels van een hardloper zijn gebonden.
De redenen voor het opleggen van importheffingen kunnen over het algemeen in twee categorieën worden verdeeld. Ten eerste, ter bescherming van de binnenlandse industrie. Als de markt overspoeld wordt met goedkope én kwalitatief hoogwaardige buitenlandse goederen, kiezen consumenten daar vanzelfsprekend voor in plaats van binnenlandse producten. Vanuit het perspectief van de individuele consument kan dit een rationele en wenselijke keuze zijn. Vanuit het perspectief van de overheid of het bedrijfsleven levert dit echter niet per se alleen maar positieve resultaten op.
Laten we geïmporteerde auto's als voorbeeld nemen. Vroeger waren geïmporteerde auto's bijna luxeartikelen die alleen door de rijken werden gekocht. Tegenwoordig is het aantal consumenten dat voor geïmporteerde auto's kiest echter aanzienlijk toegenomen. Dit komt grotendeels doordat diverse belastingen, waaronder invoerrechten op geïmporteerde auto's, in vergelijking met vroeger aanzienlijk zijn verlaagd. Naarmate de vraag naar geïmporteerde auto's stijgt, daalt de vraag naar binnenlandse auto's onvermijdelijk. Bedrijven die huishoudelijke apparaten produceren, kampen met hetzelfde probleem. Om de nationale concurrentiekracht te behouden en de kernindustrieën op de lange termijn te stimuleren, is het noodzakelijk om de import van buitenlandse producten tot op zekere hoogte te reguleren. Daarom worden er invoerrechten geheven, waardoor de prijzen kunstmatig stijgen om de binnenlandse industrie te beschermen.
De tweede reden is het verhogen van de overheidsinkomsten, oftewel de belastingopbrengsten. De belasting op ruwe olie is hiervan een goed voorbeeld. Omdat Zuid-Korea zelf geen ruwe olie produceert, zou geen enkele binnenlandse industrie direct schade ondervinden als de belasting op ruwe olie zou worden afgeschaft. Desondanks heft de overheid wel belasting op ruwe olie. Vanuit het perspectief van binnenlandse bedrijven die ruwe olie als grondstof gebruiken, vormen dergelijke belastingen onvermijdelijk een last. Als de belastingen zouden worden verlaagd, zouden ze ruwe olie tegen een lagere prijs kunnen inkopen.
Vanuit het oogpunt van het importerende land zijn invoerrechten noodzakelijke belastingen, maar vanuit het perspectief van het exporterende land vormen ze een duidelijk obstakel en een middel om oneerlijke concurrentie af te dwingen. Het opleggen van invoerrechten is vergelijkbaar met een land dat een hardloopwedstrijd organiseert en zijn eigen atleten zonder uitrusting laat deelnemen, terwijl buitenlandse atleten met zware loden gewichten aan hun enkels moeten starten.
In deze situatie hebben andere landen twee belangrijke reactiemogelijkheden. De eerste is om via diplomatieke druk te eisen dat de loden gewichten worden verwijderd. De tweede is om zelf ook loden gewichten aan de enkels van de buitenlandse atleten te bevestigen.
De gevolgen van de tweede optie zijn niet moeilijk te voorspellen. Als land A een loden gewicht van 1 kg aan de enkel van een atleet uit land B bevestigt, zal land B een loden gewicht van hetzelfde gewicht aan de enkel van een atleet uit land A bevestigen. Land A, ontevreden, verhoogt het gewicht naar 2 kg, waarop land B reageert met een nog zwaarder gewicht. Naarmate dit proces zich herhaalt, daalt het handelsvolume tussen de twee landen drastisch, waardoor beide economieën uiteindelijk in stagnatie terechtkomen.
Pogingen om deze handelsbelemmeringen volledig weg te nemen, worden ondernomen door instellingen zoals de Wereldhandelsorganisatie (WTO), vrijhandelsovereenkomsten (FTA's) en het Trans-Pacific Partnership (TPP). Omgekeerd is de kern van de aanhoudende 'handelsoorlog tussen de VS en China' de druk om op de een of andere manier zwaardere handelsbelemmeringen aan het andere land op te leggen.
De grote wedstrijd in de wereldeconomie: de handelsoorlog tussen de VS en China.
De twee grootste economieën ter wereld zijn frontaal met elkaar in botsing gekomen, wat heeft geleid tot een kolossale confrontatie die de fundamenten van de wereldeconomie doet wankelen. De regels van deze economische strijd zijn simpel: er zijn regels, maar macht kan ze overrulen. Er zijn geen beperkingen voor het vechten tegen tegenstanders van verschillende gewichtsklassen, het alleen bevechten van meerdere tegenstanders of het vormen van allianties om één land aan te vallen. Ook de duur van de wedstrijd is niet vastgelegd. Het gevecht stopt wanneer iemand een wapenstilstand afkondigt en gaat verder wanneer iemand plotseling een aanval lanceert. Niemand kan zomaar de ring verlaten, want er staan enorme geldbedragen op het spel in dit gevecht.
Het conflict tussen de VS en China heeft een aanzienlijke impact op de wereldeconomie als geheel. Mochten de twee landen frontaal met elkaar botsen, dan is de kans zeer groot dat de wereldeconomie in een recessie terechtkomt. Omdat de last van een grootschalige oorlog echter voor beide partijen te groot is, wisselen ze voortdurend af tussen een harde en een verzoenende strategie. Met deze achtergrondinformatie in gedachten, laten we de volgende artikelkop eens nader bekijken.
“Wereldwijde groei vertraagt volgend jaar… conflict tussen de VS en China een risicofactor” (Newstomato, 04-12-2022)
Het conflict tussen de VS en China duurt al lang voort en de kans dat het op korte termijn wordt opgelost, is klein. In dit proces is het concept 'fragmentatie' op de voorgrond getreden. Vóór het conflict tussen de VS en China was de wereldeconomie zo gestructureerd dat alles grensoverschrijdend met elkaar verbonden was en handel onder de meest efficiënte omstandigheden plaatsvond. Door de confrontatie tussen de VS en China raakt dit netwerk echter gefragmenteerd. Dit wordt de fragmentatie van de wereldeconomie genoemd.
De structuur waarbij de VS componenten of grondstoffen ontwierpen, China de primaire verwerking uitvoerde en Zuid-Korea deze vervolgens importeerde voor assemblage en verdere verwerking alvorens de eindproducten wereldwijd te verkopen, valt bijvoorbeeld geleidelijk uiteen. Hoe dichter een partij zich bij het ene kamp aansluit, hoe verder ze onvermijdelijk van het andere afdrijft. Handelsrelaties worden steeds vaker niet langer bepaald door efficiëntie, maar door principes en bloklogica.
In juli 2018 legden de VS een importheffing van 25% op ongeveer 800 soorten Chinese producten, waarmee het handelsconflict tussen de VS en China in alle hevigheid losbarstte. China reageerde hierop met een vergeldingsheffing van 25% op Amerikaanse landbouw- en visserijproducten, auto's en andere goederen, eveneens in diezelfde maand. De daaropvolgende onderhandelingen tussen de twee landen liepen herhaaldelijk vast. Ondanks de ondertekening van een fase 1-handelsakkoord begin 2020 blijven de conflicten in verschillende vormen voortduren. De botsing heeft zich uitgebreid van economische naar politieke en veiligheidsgebieden, aangewakkerd door de concurrentie om technologische suprematie, met name op het gebied van halfgeleiders, de uitdagingen voor de op de dollar gebaseerde internationale financiële orde en geopolitieke spanningen.
Zullen we in het kruisvuur terechtkomen?
Het conflict tussen de Verenigde Staten en China is geenszins alleen hun probleem. Koreaanse bedrijven opereren niet uitsluitend binnen Korea en produceren hun goederen niet alleen met binnenlandse grondstoffen. Hetzelfde geldt voor China en de Verenigde Staten. Goederen die tussen de twee landen worden verhandeld, bevatten grondstoffen en componenten die in meerdere landen worden geproduceerd, waaronder sommige die in Korea worden gemaakt.
Als de handelsoorlog tussen de VS en China het handelsvolume tussen beide landen vermindert, zal dat onvermijdelijk gevolgen hebben voor de handel van andere betrokken landen. Daarom reageert de hele wereld met grote belangstelling op veranderingen in de relatie tussen deze twee landen.
“De G2-halfgeleideroorlog intensiveert… Korea maakt zich zorgen over het volgende decennium” (Dong-A Ilbo, 2022.12.20.)
Laten we ons nu richten op de halfgeleidersector, een kernindustrie voor Zuid-Korea, binnen het bredere conflict tussen de VS en China. China heeft de Amerikaanse exportbeperkingen bij de Wereldhandelsorganisatie aangevochten als onredelijk, terwijl de VS de export van aanverwante apparatuur heeft beperkt om te voorkomen dat China geavanceerde halfgeleiders produceert. Japan en Nederland hebben zich bij deze gecoördineerde reactie aangesloten. In wezen heeft de VS samen met zijn bondgenoten een verdedigingslinie opgetrokken om de groei van China in de halfgeleiderindustrie te blokkeren.
Het is echter onwaarschijnlijk dat China deze situatie passief zal accepteren. China heeft publiekelijk verklaard enorme investeringen te willen doen om zijn eigen halfgeleiderindustrie te ontwikkelen. Mochten de Verenigde Staten en China, de zogenaamde G2, op deze manier frontaal met elkaar in conflict komen, dan is de kans groot dat ook Zuid-Korea schade zal lijden. Dit komt doordat een aanzienlijk deel van de Zuid-Koreaanse halfgeleiderexport afhankelijk is van de Chinese markt. Zelfs een simpele berekening laat zien dat als de handel met China afneemt, een groot deel van de totale prestaties verdwijnt. Bovendien kan niet worden uitgesloten dat in het nauw gedreven Chinese bedrijven roekeloze pogingen zullen ondernemen om technologie te bemachtigen.
Eenmaal gevestigd, veranderen de enorme stromingen van de internationale economie niet gemakkelijk. Dit roept herinneringen op aan de Koude Oorlog in de jaren zestig, toen de wereld verdeeld was tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Net als toen bestaat de mogelijkheid dat de spanningen aanhouden totdat één partij de overhand krijgt. Vanuit het perspectief van Zuid-Korea, welke kant het ook kiest, staat het voor de lastige situatie van een krimpende markt.
“TSMC's Amerikaanse fabriek gaat halfgeleiders produceren voor Apple… Samsung ‘gespannen’ in de concurrentie om klanten binnen te halen” (Dong-A Ilbo, 08-12-2022).
Is het dan de oplossing om resoluut de kant van de VS te kiezen? De meest fundamentele reden voor het conflict tussen de VS en China ligt in de nationale belangen van beide landen. De belangen van een bondgenoot kunnen niet zwaarder wegen dan die van een land zelf. De VS probeert de Chinese halfgeleiderindustrie in te dammen en tegelijkertijd een stabiele binnenlandse productiebasis voor halfgeleiders op te bouwen. Dit komt doordat China, ondanks de ontwerptechnologie en de enorme vraag, geen productiefaciliteiten had die in staat waren geavanceerde halfgeleiders op grote schaal te produceren. Daarom heeft de VS Taiwanese, wereldwijd actieve halfgeleiderbedrijven naar zich toegetrokken en versterkt het een op de VS gerichte toeleveringsketen.
De realiteit waarmee Zuid-Korea in dit proces wordt geconfronteerd, is verre van rooskleurig. De Chinese markt krimpt gestaag, terwijl de concurrentie op de Amerikaanse markt toeneemt. Zuid-Korea zit klem tussen twee kwaden en moet tegelijkertijd een krimpende markt en toenemende onzekerheid het hoofd bieden. Dit is de zwaarste vraag die de handelsoorlog tussen de VS en China voor onze economie oproept.
