In dit blogbericht wordt onderzocht hoe het vermogen om megatrends te lezen een cruciale strategie wordt om kansen te grijpen en de onzekerheid te verminderen die ontstaat door marktongelijkheden die niet alleen verklaard kunnen worden door individuele vaardigheden en inspanningen.

Kansen om geld te verdienen, volg megatrends, de mogelijkheden liggen voor het oprapen.

Ik ben W, en ik word dit jaar dertig. Ik beschouw mezelf als iemand met behoorlijke capaciteiten en een beetje geluk. Hoewel ik niet aan een prestigieuze universiteit ben afgestudeerd, had ik het geluk een baan te vinden bij een veelbelovend bedrijf en relatief snel vermogen op te bouwen. Nu, ruim tien jaar na mijn afstuderen, verdien ik ongeveer 200 miljoen won per jaar en heb ik de hypotheek van het appartement dat ik op mijn naam heb gekocht volledig afbetaald. De huidige marktwaarde van dat appartement is ongeveer 2 miljard won.
Natuurlijk ben ik nu nog niet op een niveau waarop ik me geen zorgen hoef te maken over mijn financiën, maar ik denk dat ik nog steeds tot de middenklasse behoor. In engere zin: als je een huis en een auto hebt en je geen grote zorgen hoeft te maken over eten en drinken, kun je dan zeggen dat je een redelijk succesvol leven leidt?
Toch voel ik me constant angstig. Ik heb het gevoel dat ik er alles aan heb gedaan om hier te komen, maar het feit dat het uiteindelijk maar één appartement is, drukt zwaar op mijn gemoed. Ik wil meer bezitten, maar ik heb er geen vertrouwen in dat er ooit betere kansen zullen komen. Soms voelt het alsof ik al mijn 'geluk' in het leven heb opgebruikt. Als er iets onverwachts zou gebeuren, zoals een ongeluk, zou ik niet weten waar en hoe ik er weer bovenop zou komen. De angst om alles wat ik nu heb te verliezen, overweldigt me.

De angst om op elk moment in de lagere klasse terecht te komen.

Sommige mensen wonen in dure huizen vanwege de torenhoge appartementprijzen, maar ervaren desondanks een moeilijk leven. Zij worden wel de 'angstige rijken' genoemd: mensen van wie het vermogen is toegenomen, maar van wie de levenskwaliteit nauwelijks is verbeterd.
De maatschappelijke polarisatie is nu onvoorstelbaar sterk geworden. Terwijl de algehele welvaart van de samenleving snel is toegenomen, werken veel mensen hun hele leven keihard zonder ooit een eigen huis te kunnen betalen. Zelfs degenen die erin slagen tot de middenklasse te behoren, moeten extreme psychologische druk en stress doorstaan ​​en leven met de constante angst om op elk moment terug te vallen in de lagere klasse.
De belangrijkste reden voor de bezorgdheid van meneer W. is het extreme tekort aan liquide middelen en financiële activa waarover hij beschikt. Het grootste deel van zijn vermogen zit vast in onroerend goed, dat moeilijk te verkopen is. In deze situatie kan zelfs een vertraging of stagnatie van de huizenprijzen zijn angst vergroten. Mochten de prijzen dalen, dan zou hij onmiddellijk voor het dilemma komen te staan ​​waar en hoe hij aan contant geld moet komen.
Mensen zeggen vaak: "Het leven is gewoon te moeilijk." Maar is jouw leven werkelijk zwaarder dan dat van arbeiders die lange uren werken in de fabrieken wereldwijd? Of kun je eerlijk beweren dat het zwaarder is dan het leven van boeren die direct blootgesteld zijn aan klimaat- en marktschommelingen? Zij ploeteren elke dag door zonder zelfs maar de luxe om even naar de hemel te kijken, terwijl hun inkomen vaak nauwelijks genoeg is om in hun basisbehoeften te voorzien.
Is geld verdienen dan echt zo zwaar? In werkelijkheid is geld verdienen op zich niet zo moeilijk. In een snel veranderende maatschappij speelt 'kans' een veel crucialere rol dan individueel talent voor wie succes nastreeft. Een structuur waarin persoonlijk talent direct leidt tot inkomen, bestaat alleen in relatief stabiele samenlevingen. De reden dat technici in ontwikkelde landen hoge lonen verdienen, is juist omdat de maatschappelijke ontwikkeling stabiel is. Alleen in zo'n omgeving krijgt talent meer erkenning dan kans.
Als jongeren geloven we dat we met alleen inspanning alles kunnen bereiken. Maar naarmate we ouder worden en meer ervaring opdoen, beseffen we dat er duidelijk gebieden zijn die we met alleen inspanning niet kunnen overwinnen. In dit proces leren we ook hoe cruciaal het is om de essentie van dingen te begrijpen, de loop der gebeurtenissen en de wetten waaraan de wereld zich houdt.
Veel rijke mensen schrijven hun succes volledig toe aan hard werken. Toch bereiken talloze anderen in deze samenleving, ondanks evenveel inspanning, hun hele leven lang niets wezenlijks. Uiteindelijk moeten we erkennen dat er een 'onzichtbare hand' in de markt bestaat die de verdeling van rijkdom bepaalt. Dat is precies wat we 'trends' noemen.
Of je nu een bedrijf start, een baan zoekt of investeert, het is cruciaal om op de juiste manier met de trends mee te liften. Dezelfde inspanning kan namelijk compleet verschillende resultaten opleveren. Alleen door de trends nauwkeurig te interpreteren en kansen te grijpen, kun je betere resultaten verwachten. Omgekeerd is het, ongeacht hoe ijverig of bekwaam je bent, moeilijk om resultaten te behalen in een sector die structureel wordt belemmerd in zijn groeipotentieel. Daarom zijn trends zo belangrijk.
Echt slimme mensen zijn niet alleen degenen met een goed geheugen of een snelle rekenvaardigheid. Het zijn degenen die nieuwe omgevingen met een open blik omarmen, hun denkwijze en strategieën flexibel aanpassen aan veranderingen en altijd klaarstaan ​​om kansen te grijpen. Uiteindelijk is de grootste belemmering voor menselijke groei niet de externe omgeving, maar jezelf.

Het is belangrijk om trends te kennen.

Trends hebben een aantal interessante kenmerken. Ten eerste verliezen trends aan betekenis zodra ze volledig duidelijk zijn. Het te vroeg signaleren van een trend leidt zelden tot concrete kansen, terwijl het te laat herkennen ervan betekent dat je concurrentievoordeel verliest.
Dit verklaart waarom veel intelligente, scherpzinnige mensen er nog steeds niet in slagen geld te verdienen. Ze zien de signalen vroeg, maar kunnen de tijd die nodig is voor de markt om te rijpen niet volhouden. Wanneer het systeem en de omgeving er nog niet klaar voor zijn, leidt langdurig wachten tot frustratie, wat uiteindelijk nihilisme en terugtrekking uit de markt tot gevolg heeft. Tegen de tijd dat de kans zich eindelijk voordoet, zijn ze er vaak niet meer.
Degenen die te ver vooruitkijken worden vaak vergeleken met profeten. Maar inzicht dat zijn tijd te ver vooruit is, kan soms tot rampspoed leiden. De geschiedenis kent talloze voorbeelden van visionairs die hun tijd ver vooruit waren en een tragisch einde vonden.
Omgekeerd geldt dat zodra een trend zich zo ver heeft ontwikkeld dat hij voor iedereen zichtbaar is, het moeilijk wordt om er nog een kans van te maken. Op het moment dat de waarheid algemeen bekend wordt, verdwijnt het voordeel van de eerste speler.
Op basis van deze kenmerken is de les die we kunnen trekken duidelijk: het belang van vooruitziendheid. Als men de ontwikkelingen kan aanvoelen en actie kan ondernemen voordat anderen ze opmerken, wordt de kans vanzelfsprekend gegrepen.
Veel mensen beweren: "Ik wist al lang geleden dat dit zou gebeuren." Maar zulke uitspraken hebben weinig werkelijke betekenis. De essentie van succes ligt in een nauwkeurige inschatting en het moedig 'instappen' op het juiste moment, in lijn met die inschatting.
Het tweede kenmerk is de overweldigende destructieve kracht die inherent is aan trends. Zodra een trend zich vormt, is het vaak gemakkelijker dan gedacht om erop mee te surfen. Daarom zien opkomende industrieën vaak gevestigde giganten zonder veel moeite instorten, terwijl nieuwe spelers in één klap de troon grijpen.
Anders dan in het tijdperk waarin enorme hoeveelheden kapitaal en energie werden geïnvesteerd in het verslaan van concurrenten binnen de bestaande orde, is het tegenwoordig gebruikelijk dat entiteiten uit totaal andere domeinen hele ecosystemen hervormen met één enkel idee of technologie.
Wanneer trends veranderen, ontstaat ook het fenomeen dat 'de garnaal tussen de walvissen wordt geplet'. Door de opkomst van contactloze betalingen en mobiele financiële diensten daalde het gebruik van contant geld drastisch. Daardoor verloren diverse informele industrieën en kleine bedrijven die afhankelijk waren van contante transacties hun bestaansbasis. De snelle groei van de bezorgsector veranderde bovendien de consumptiestructuur van gemaksvoeding en kant-en-klaarmaaltijden.
De opkomst van de online wereld was niet louter een technologische verandering, maar een ware 'revolutie van de tijd'. Het veranderde fundamenteel de bestaande productiemethoden en distributiestructuren en verdrong de gevestigde giganten die ooit de dienst uitmaakten naar de achtergrond. Dit is precies het resultaat van de felle strijd die door trends werd gevoerd.

Hoe kunnen trends worden voorspeld?

Trends ontstaan ​​van nature plotseling, lijken toevallig en zijn moeilijk te voorspellen. Toch bestaan ​​er wel degelijk mensen die rijkdom hebben vergaard door trends. Zij kunnen grofweg in drie categorieën worden verdeeld.
De eerste categorie bestaat uit de leiders. Zij voelen marktontwikkelingen aan met een aangeboren intuïtie, lezen structurele veranderingen en zetten deze om in daadkracht. Het zijn mensen die niet bang zijn voor avontuur en mislukking, en die zelfs bij risico's niet aarzelen.
De tweede groep bestaat uit volgers. Zij erkennen het potentieel van leiders en volgen gewillig hun voorbeeld. Dit zijn mensen die bereid zijn om te falen, die de vasthoudendheid bezitten om nooit op te geven en die zeer effectief zijn in de strijd. De keuze van Cai Chongxin, een sleutelfiguur binnen Alibaba Group, is hiervan een goed voorbeeld. Nadat hij een elitecarrière had gevolgd en een stabiele positie had bereikt, zag hij het potentieel van Alibaba in de beginfase en gaf hij moedig zijn huidige situatie op. Zijn oordeel en betrokkenheid speelden een doorslaggevende rol in de groei van Alibaba tot een wereldwijd bedrijf.
De derde categorie bestaat uit opportunisten. Dit zijn mensen die per ongeluk kansen grijpen binnen de stroom van trends. Meestal worden ze meegesleurd door de stroom, geleid door iemand anders, in plaats van proactief hun eigen richting te kiezen. Desondanks profiteren ze uiteindelijk wel van de trend.
Nog niet zo lang geleden ontmoette ik een kennis van mijn leeftijd. Hij had ooit bij een wereldwijd opererend telecommunicatiebedrijf gewerkt, maar was vertrokken om zich voor te bereiden op het starten van zijn eigen onderneming. Destijds stond dat bedrijf hoog aangeschreven in de branche en was het een grote prestatie om er aangenomen te worden. Omgekeerd zochten veel mensen die er niet aan de slag konden andere mogelijkheden. Naarmate de tijd verstreek en het marktlandschap volledig veranderde, leidden die aanvankelijke keuzes tot dramatisch verschillende levenspaden.
Deze casus laat zien dat individuele vaardigheden op zich niet alles bepalen. Zelfs met hetzelfde niveau van bekwaamheid op hetzelfde moment kunnen de resultaten totaal verschillend zijn, afhankelijk van welke stroomversnelling men ervaart. Dat is precies de kracht van trends.

Leren is de fundamentele kracht om de wereld te begrijpen.

Laten we nu terugkeren naar het oorspronkelijke dilemma. De wereld verandert voortdurend en trends verschuiven onophoudelijk mee. Nu je al een zekere mate van succes hebt behaald, welk pad kun je kiezen om nóg groter succes na te streven?
Ik begrijp volkomen dat je het gevoel hebt dat je al je geluk hebt opgebruikt. Geluk blijft immers nooit op dezelfde plek. Daarom streven mensen met meer capaciteiten ernaar om hun eigen toekomst vorm te geven. Maar de wereld zit altijd vol onbekende factoren, en juist dat feit brengt zorgen en druk met zich mee. Als de wereld blijft veranderen, en het tempo van die verandering steeds sneller gaat, is stilstaan ​​geen veilige optie meer. We moeten mee veranderen met de wereld.
Warren Buffets beleggingsprestaties zullen waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als een van de meest indrukwekkende in de menselijke geschiedenis. Toch kan niemand garanderen dat de beleggingsaanpak die hij de afgelopen tien jaar heeft gekozen, de komende tien jaar even relevant zal blijven. Juist daarom blijft hij zich onvermoeibaar verdiepen in de materie en bijleren.
Het begin van de 21e eeuw was getuige van de meest significante veranderingen en vooruitgang in online technologie. Toch vermeed Warren Buffett lange tijd bewust investeringen in hightech-aandelen, omdat hij dit buiten zijn expertisegebied achtte. Daardoor heeft hij ongetwijfeld veel kansen gemist.
Tussen eind 2016 en begin 2018 heeft hij zijn aandelenbezit in Apple echter aanzienlijk vergroot door middel van meerdere transacties. Daardoor bereikte zijn belang in Apple op een gegeven moment maar liefst 20 procent van het totaal.
Deze stap betekende een bewuste afwijking van zijn langgekoesterde overtuiging om niet in hightechbedrijven te investeren. Waarom nam hij deze beslissing? Dat legde hij uit in een interview:

“Wanneer we investeren, beginnen we niet met de vraag: 'Moeten we meer aandelen in hightechbedrijven kopen?' In plaats daarvan onderzoeken we eerst of het bedrijf een duurzaam concurrentievoordeel heeft en of we het niet overwaarderen ten opzichte van andere investeerders. We hebben niet in Apple geïnvesteerd simpelweg omdat het een hightechbedrijf is. Ik heb een reeks vragen geanalyseerd en geëvalueerd: de waarde van het zakelijke ecosysteem dat ze hebben opgebouwd, hoe duurzaam dat ecosysteem is en welke potentiële bedreigingen erin schuilen. Om dit te doen, hoef je geen iPhone te kopen, hem uit elkaar te halen en elk intern onderdeel te analyseren. Het analyseren van consumentengedrag en consumentenpsychologie is veel belangrijker.”

Naar aanleiding van deze uitspraak merkte zijn jarenlange partner Charlie Munger het volgende op:

"Het feit dat Buffett Apple-aandelen heeft gekocht, is duidelijk bewijs dat hij voortdurend aan het studeren is, zelfs op dit moment."

Charlie Munger haalt vaak een anekdote aan om het belang van leren te benadrukken. Deze anekdote gaat over Max Planck, de grondlegger van de kwantummechanica.
Na het winnen van de Nobelprijs voor de Natuurkunde reisde Planck door Duitsland om lezingen te geven. Maar de inhoud van zijn lezingen veranderde nauwelijks. Meestal sprak hij over de theorieën van de kwantumfysica. Na verloop van tijd kon zelfs zijn chauffeur de lezingen bijna uit zijn hoofd opzeggen. Op een dag zei de chauffeur tegen Planck:

'Professor, uw colleges lijken altijd zo op elkaar dat ze een beetje saai beginnen te worden. Wat dacht u ervan als ik het volgende college in München voor u geef? U kunt dan gewoon mijn hoed opzetten en op de eerste rij gaan zitten.'

Na even nadenken stemde Planck in met zijn voorstel. Op de dag van de lezing hield de chauffeur de lange presentatie over kwantumfysica vlekkeloos, zonder ook maar één hapering.
Toen de vragenronde na de lezing begon, stelden natuurkundeprofessoren in het publiek uiterst moeilijke vragen. Hij zou daarop als volgt hebben geantwoord.

“Ik had niet verwacht dat zulke simpele vragen zouden opduiken in een hoogontwikkelde stad als München. Nou ja, ik zal mijn chauffeur vragen om deze vraag te beantwoorden.”

Deze anekdote illustreert duidelijk de essentie van kennis. De kennis in de wereld is grofweg onder te verdelen in twee typen. Het ene type is kennis zoals die van Planck – de kennis van iemand die werkelijk 'weet'. Dit is het resultaat van onafhankelijk denken, begrip en accumulatie; het is de kern van iemands bekwaamheid. Het andere type is de kennis van de chauffeur. Hij heeft de kennis niet begrepen; hij beheerst slechts de kneepjes van het vak.
Natuurlijk beschikt hij misschien over uitstekende spreekvaardigheid of weet hij een publiek te boeien met een charmante stem of uitstraling. Maar de kennis die hij bezit is in wezen 'dode kennis'.
Het uit het hoofd leren van kennis levert misschien goede cijfers op bij toetsen. Maar het blijkt zelden echt nuttig te zijn gedurende het hele leven. We moeten een brede kennisbasis opbouwen en deze verbinden tot één samenhangend denkkader in ons hoofd. Alleen dan kunnen we de benodigde kennis direct oproepen en toepassen wanneer we met een situatie worden geconfronteerd.
Natuurlijk is het niet zo eenvoudig als het klinkt. Misschien is dat wel de reden waarom steeds meer mensen stoppen met leren. Daardoor drijven ze doelloos rond, niet in staat om gelijke tred te houden met de veranderende wereld. Sommigen klampen zich vast aan oude methoden en vertrouwde waarden. Maar ook dat was niet altijd zo. Zo moeilijk is levenslang leren nu eenmaal.
De reden waarom we constant moeten studeren is niet alleen om onze geest actief te houden. Naarmate de tijd verstrijkt en onze carrière en vaardigheden zich ontwikkelen, bouwen we juist meer vooroordelen en vastgeroeste ideeën op. Om deze te doorbreken, hebben we nieuwe kennis nodig. Maar het is nooit eenvoudig om decenniaoude denkpatronen en waarden te verbrijzelen met nieuwe kennis en ze vervolgens weer op te bouwen.
Toen we jong waren, leek het alsof we alles snel en gemakkelijk konden leren. Maar waarom wordt leren op dezelfde manier steeds moeilijker naarmate we ouder worden? Stel je een piramide van kennis voor. De onderste laag is relatief gemakkelijk te bouwen, maar hogerop klimmen vergt aanzienlijk meer inspanning. Als volwassenen hebben we onze eigen kennispiramide al gebouwd, waardoor het zelfs moeilijk is om er een paar stenen aan toe te voegen. Wat moeten we dan doen? We moeten de bestaande stenen vervangen door nieuwe. Het vervangen en transformeren van kennis is vergelijkbaar met het veranderen van het raamwerk van een gebouw. ​​Natuurlijk is dat moeilijk.
Desondanks moeten we blijven leren. De veranderingen die door leren teweeggebracht worden, voltrekken zich zeer langzaam, bijna onmerkbaar. Toch is hun impact werkelijk enorm. Maak van leren een gewoonte. Sta open voor kennis en neem een ​​bescheiden houding aan ten opzichte van het leren. Alleen dan zal de wereld voor je ogen veel duidelijker lijken dan voorheen.
Denk nog eens terug aan de woorden van Steve Jobs.

“Blijf hongerig, blijf dwaas.”

Deze uitspraak is vandaag de dag nog net zo waar als toen. In een veranderende wereld en een onzekere toekomst kunnen alleen zij die nooit stoppen met leren, klaarstaan ​​om de volgende kans te grijpen.