In deze blogpost onderzoeken we de economische en culturele veranderingen die transnationaal kapitaal en de verspreiding van de westerse cultuur in de Koreaanse samenleving teweeg hebben gebracht.
Voor de mensheid aan de vooravond van de 21e eeuw betekent globalisering een belangrijk historisch keerpunt. Discussies over globalisering – zoals onbeperkte concurrentie, nationale concurrentiekracht en open markten – zijn ook voor individuele landen van het grootste belang geworden. Cruciaal is dat deze discussies verder gaan dan louter economische winst, en politieke en sociale verandering stimuleren, terwijl ze tegelijkertijd wereldwijd verschuivingen in normen en waarden vereisen. Internationalisering verwijst naar het fenomeen van toegenomen uitwisseling tussen individuele landen. Globalisering staat echter voor een proces waarbij de kwantitatieve uitbreiding van uitwisselingen wordt overtroffen, wat leidt tot de herstructurering van de sociale structuren en internationale betrekkingen van individuele landen naar een nieuw niveau.
Ten eerste betekent globalisering op economisch vlak dat naarmate handel, investeringen, communicatie en uitwisselingen tussen landen toenemen, de economische onderlinge afhankelijkheid tussen landen toeneemt en multilateraal overleg, coördinatie en samenwerking internationaal worden versterkt. Een recent opvallend aspect van deze economische globalisering is de explosieve groei van transnationaal financieel kapitaal. Transnationaal financieel kapitaal domineert nu financiële transacties op een schaal die tientallen keren groter is dan de huidige wereldwijde handelsvolumes. Bovendien oefent het via wereldwijde netwerken en strategische allianties aanzienlijke invloed uit op de nationale economieën van individuele landen. Deze uitbreiding van de invloed van transnationaal financieel kapitaal verzwakt tevens de nationale economische soevereiniteit en beperkt de autonomie van het economisch beleid.
De groeiende rol van transnationale organisaties is een ander cruciaal aspect van globalisering. Transnationale organisaties, opgericht om problemen aan te pakken die onoplosbaar zijn binnen het kader van individuele landen, blijven aan belang winnen. De invloed van intergouvernementele organisaties zoals de Verenigde Naties (VN), het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Wereldhandelsorganisatie (WTO) is toegenomen en hun beleidsbeslissingen hebben een aanzienlijke impact op de beleidskoers van individuele landen. Bovendien neemt ook de rol van niet-gouvernementele organisaties (ngo's) zoals Amnesty International en Greenpeace toe. Deze ngo's overstijgen de belangen van specifieke landen om mondiale kwesties zoals mensenrechten, milieu en vrede aan te pakken, en hun werkterrein breidt zich uit.
Ondertussen is de globalisering van cultuur ook een opmerkelijk fenomeen. Doordat de productie, distributie en consumptie van cultuur plaatsvinden binnen internationale netwerken, verspreiden de culturen en levensstijlen van individuele landen zich snel wereldwijd. Zo worden nieuws, films, televisieprogramma's, populaire muziek en computersoftware die wereldwijd worden geproduceerd, wereldwijd gedistribueerd en zijn ze voor iedereen op de wereldmarkt toegankelijk. Dit vergroot echter ook de culturele afhankelijkheid van ontwikkelde landen. Vooral naarmate de westerse cultuur zich wereldwijd verspreidt, worden lokale traditionele culturen en waarden bedreigd. Deze culturele afhankelijkheid kan leiden tot verwarring in de nationale identiteit en de culturele autonomie van elk land verzwakken.
Dus, welke impact heeft de huidige snelle herstructurering van de wereldorde op de Koreaanse samenleving? Bovenal moeten we vaststellen dat globalisering de kwaliteit en structuur van ons leven aanzienlijk verandert. De globalisering van financieel kapitaal en cultuur zijn hiervan goede voorbeelden. De activiteiten van transnationaal financieel kapitaal waren een van de belangrijkste factoren achter de recente valutacrisis. Het daaruit voortvloeiende economische beleid van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) oefent een beslissende invloed uit op onze nationale economie. Bovendien heeft de instroom van westerse eet- en kledingcultuur, evenals populaire cultuur vertegenwoordigd door Amerikaanse Hollywoodfilms en popmuziek, een diepgaande impact op ons dagelijks bewustzijn en onze levensstijl. Deze versnelde culturele instroom transformeert onze nationale cultuur in rap tempo. Tegelijkertijd veroorzaakt deze transformatie een botsing tussen traditionele en moderne cultuur, wat leidt tot het probleem van het vergroten van de culturele kloof tussen generaties.
Deze feiten vereisen dat we de voortgaande globalisering nauwkeurig erkennen en er proactiever op reageren. Omdat globalisering het sociale leven, dat voorheen binnen nationale eenheden plaatsvond, in een nieuwe dimensie reorganiseert, moeten we er een opener nationalistisch perspectief op aannemen. Open nationalisme betekent hier het actief omarmen van het fenomeen van globalisering dat zich op politiek, economisch en cultureel gebied voordoet, terwijl ongelijkheid tussen individuele naties wordt afgewezen. Met andere woorden, het kan worden gerealiseerd door politieke, economische en culturele ondergeschiktheid af te wijzen en actief liberalisme, egalitarisme en humanisme te omarmen. Dit open nationalisme, dat nieuwe relaties tussen individuele naties nastreeft door verder te kijken dan het bestaande nationale egoïstische denken, kan worden beschouwd als de fundamentele voorwaarde voor het vestigen van een regionale en mondiale orde van wederzijdse gelijkheid in de toekomst. Bovendien zal open nationalisme een cruciale rol spelen bij het oplossen van de verschillende mondiale uitdagingen waarmee we in de komende 21e eeuw te maken zullen krijgen.
