Αυτή η ανάρτηση ιστολογίου εξετάζει, από φιλοσοφική και επιστημονική οπτική γωνία, εάν αόρατες θεωρητικές οντότητες όπως τα κουάρκ και τα ηλεκτρόνια υπάρχουν στην πραγματικότητα ή εάν πρόκειται απλώς για επιστημονικές υποθέσεις που χρησιμοποιούνται για την εξήγηση.
Στις ιστορίες του Κόναν Ντόιλ, ο Σέρλοκ Χολμς εντοπίζει στοιχεία για εγκλήματα και λύνει υποθέσεις με αξιοσημείωτη διορατικότητα και παρατηρητικότητα. Οι εξηγήσεις του Χολμς είναι πάντα πιο εξελιγμένες και περιεκτικές από αυτές της αστυνομίας, και στη διαδικασία, οι άνθρωποι πείθονται ότι η εξήγησή του είναι η πιο σωστή, ακόμη και πριν συλληφθεί ο ένοχος. Ομοίως, εάν ένας ισχυρισμός είναι σχετικά πιο επεξηγηματικός από άλλες εξηγήσεις, θεωρούμε ότι έχει μια λογική βάση για αποδοχή. Αυτός ο τρόπος συλλογισμού ονομάζεται «Συμπερασματικός για την Καλύτερη Εξήγηση».
Η εξαγωγή συμπερασμάτων για την καλύτερη εξήγηση έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη στον τομέα της επιστήμης. Στην επιστήμη, οι ανταγωνιστικές θεωρίες συχνά συνυπάρχουν κατά την προσπάθεια εξήγησης ενός φαινομένου. Αυτή η μέθοδος λειτουργεί αποτελεσματικά όταν αποφασίζεται ποια θεωρία θα υιοθετηθεί μεταξύ εκείνων που είναι δύσκολο να επαληθευτούν άμεσα. Για παράδειγμα, εάν μια επιστημονική θεωρία μπορεί να εξηγήσει το ίδιο φαινόμενο με μεγαλύτερη επιτυχία από άλλες θεωρίες, μπορούμε να κρίνουμε ότι αυτή η θεωρία είναι πιο πιθανό να είναι αληθής. Αυτό χρησιμεύει ως πρακτικό κριτήριο για την κρίση στη διαδικασία επιστημονικής έρευνας και έχει διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην προώθηση της επιστημονικής προόδου.
Αυτός ο τρόπος συλλογισμού χρησιμεύει επίσης ως βασική δικαιολόγηση για την υποστήριξη του επιστημονικού ρεαλισμού. Ο επιστημονικός ρεαλισμός είναι μια προοπτική που βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι επιστημονικές θεωρίες δεν χρησιμεύουν απλώς ως χρήσιμα εργαλεία πρόβλεψης, αλλά μάλλον περιγράφουν με ειλικρίνεια, ή τουλάχιστον κατά προσέγγιση, την πραγματική δομή του εξωτερικού κόσμου. Επιπλέον, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, οι θεωρητικές οντότητες που εμφανίζονται στις επιστημονικές θεωρίες - όπως τα ηλεκτρόνια, τα νετρίνα, τα κουάρκ κ.λπ. - δεν είναι απλές μυθοπλασίες για εξήγηση, αλλά αναπαραστάσεις πραγματικά υπαρχόντων πραγμάτων.
Ωστόσο, η άμεση παρατήρηση ή η εμπειρική επαλήθευση αυτών των οντοτήτων στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Για παράδειγμα, ενώ η θεωρία των κουάρκ εξηγεί με επιτυχία τα μικροσκοπικά φυσικά φαινόμενα που συμβαίνουν μέσα στους ατομικούς πυρήνες, τα ίδια τα κουάρκ δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα με την τρέχουσα επιστημονική τεχνολογία. Παρ' όλα αυτά, πιστεύουμε ότι τα κουάρκ υπάρχουν στην πραγματικότητα και αποδεχόμαστε ότι η θεωρία των κουάρκ παρέχει μια κατά προσέγγιση αλλά αληθινή περιγραφή του φυσικού κόσμου. Αυτός είναι ο πυρήνας της ρεαλιστικής προοπτικής, η οποία θεωρεί τις επιστημονικές θεωρίες όχι ως απλές υποθέσεις αλλά ως αληθείς περιγραφές του πραγματικού κόσμου.
Επειδή οι επιστημονικές θεωρίες συχνά περιλαμβάνουν αρχές ή οντότητες στη φύση που δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε άμεσα, περιγράφονται συχνά με αφηρημένη γλώσσα. Ακόμα και εν μέσω αυτής της αφαίρεσης και της αβεβαιότητας, οι επιστήμονες αξιολογούν την αλήθεια μιας θεωρίας μέσω της εξαγωγής συμπερασμάτων για την καλύτερη εξήγηση. Οι ρεαλιστές πιστεύουν ότι οι επιστημονικές θεωρίες αντανακλούν τη δομή του πραγματικού κόσμου σε κάποιο βαθμό, βρίσκοντας δικαιολογία για αυτήν την πεποίθηση στις επιτυχίες των επιστημονικών θεωριών. Για παράδειγμα, οι αστρονομικές θεωρίες που βασίζονται σε ηλιοκεντρικά μοντέλα έχουν παράσχει πολύ πιο ακριβείς εξηγήσεις και προβλέψεις από εκείνες που βασίζονται σε γεωκεντρικά μοντέλα ή αστρολογία. Αυτό υποστηρίζει την πεποίθηση ότι οι επιστημονικές θεωρίες περιγράφουν με ακρίβεια τον πραγματικό κόσμο.
Κοιτάζοντας πίσω στην ιστορία της επιστήμης, πολυάριθμες επιστημονικές θεωρίες έχουν επανειλημμένα δοκιμαστεί, αναθεωρηθεί και σημειώσει επιτυχία. Η διαρκής επιτυχία αυτών των θεωριών δεν είναι αποτέλεσμα τύχης ή τύχης. Οι ρεαλιστές υποστηρίζουν ακριβώς σε αυτό το σημείο ότι ο επιστημονικός ρεαλισμός προσφέρει την πιο πειστική εξήγηση για τα αξιοσημείωτα επιτεύγματα της επιστήμης. Δηλαδή, χωρίς την πεποίθηση ότι οι επιστημονικές θεωρίες που υιοθετούμε σήμερα είναι κοντά στην αλήθεια, είναι δύσκολο να εξηγήσουμε ορθολογικά τη διαρκή επιτυχία των επιστημονικών θεωριών.
Συμπερασματικά, η εξαγωγή συμπερασμάτων για την καλύτερη εξήγηση χρησιμεύει ως βασικό εργαλείο που υποστηρίζει τη φιλοσοφική δικαιολόγηση του επιστημονικού ρεαλισμού. Αυτό όχι μόνο υποστηρίζει λογικά την πεποίθηση ότι οι επιστημονικές θεωρίες συγκλίνουν προς την αλήθεια, αλλά συνδέεται επίσης βαθιά με τον τρόπο που συλλογιζόμαστε στην καθημερινή ζωή. Φυσικά, ο επιστημονικός ρεαλισμός δεν μπορεί να αποδειχθεί τόσο ξεκάθαρα όσο μια μαθηματική απόδειξη, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα επιτεύγματα της επιστήμης μέχρι στιγμής και την πειστικότητα των θεωριών της, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε επαρκείς λόγους να πιστεύουμε ότι είναι σωστός.
